Gorzów Przystań
Dziś jest: 23 Września 2020        Imieniny: Tekla, Bogusław
template_cień


mt_ignore:
mt_ignore:
Ochrona środowiska przyrodniczego PDF Drukuj Email
czwartek, 19 stycznia 2012 11:13

Biorąc pod uwagę to, że miasto jest obszarem silnie zurbanizowanym stan środowiska Gorzowa należy uznać za zadowalający, wymagający jednak stałego monitoringu i dążenia do jego poprawy. Poniżej przedstawiony jest stan poszczególnych komponentów środowiska.

3.1 Ochrona powietrza

Ochrona powietrza atmosferycznego jest jednym z elementów szeroko pojętej ochrony środowiska.
Emisja
Głównymi źródłami zanieczyszczeń powietrza w Gorzowie Wlkp. są pojazdy spalinowe, zakłady przemysłowe, a także lokalne kotłownie opalane paliwem stałym, indywidualne piece węglowe.
Z dostępnych danych wynika, że z 1067 jednostek ujętych w wojewódzkim bilansie emisji aż 200 (18,7%) jest zlokalizowanych na terenie miasta i emitują one 54,5% zanieczyszczeń do powietrza. Dominują emisje zanieczyszczeń pochodzące z energetycznego spalania paliw: pyły, dwutlenek siarki, dwutlenek węgla i tlenek węgla.
Bilans emisji z poszczególnych jednostek organizacyjnych na terenie miasta wskazuje, że 10 największych zakładów emituje 86,3% wszystkich zanieczyszczeń. Należy zaznaczyć, że dotychczas 73% emisji z obszaru miasta to była emisja z Elektrociepłowni Gorzów. Stan ten uległ generalnej zmianie po uruchomieniu bloku parowo–gazowego, który zastąpił stare kotły w ECI (początek 1999r.) Emisja pyłów z EC – Gorzów zmniejszy się prawie o 90%, emisja tlenków siarki o 28%, a tlenków azotu o 19%.
Duża ilość samochodów poruszających się na obszarze miasta w strukturze ulic nie przystosowanych do tak dużego ruchu (na skrzyżowaniu przy katedrze w ciągu godziny, w godzinach szczytu przejeżdża 3500 pojazdów) jest poważnym źródłem zanieczyszczenia powietrza w mieście. Podstawowymi zanieczyszczeniami powstającymi w wyniku spalania paliw węglowodorowych, do których zalicza się benzyny silnikowe oraz oleje napędowe są: dwutlenek węgla, tlenek węgla, węglowodory, tlenki azotu, tlenki siarki, związki metali ciężkich oraz sadza.

Imisja

Czynnikami wpływającymi na wielkość imisji zanieczyszczeń (stężenia zanieczyszczeń w powietrzu) są między innymi: wielkość emisji, sposób zagospodarowania terenu, warunki wprowadzania zanieczyszczeń.
Pomiary zanieczyszczeń gazowych i pyłowych prowadzi się w zakresie dwutlenku azotu, dwutlenku siarki, tlenku węgla, pyłu drobnodyspersyjnego, opadu pyłu i pyłów metali.
Najwyższe stężenia dwutlenku azotu notowano na punkcie pomiarowym zlokalizowanym przy ul. Wodnej. Ich wartości średniodobowe w tym rejonie zbliżone są do wartości dopuszczalnych, a stężenia średnie przekraczają dopuszczalne wartości średnioroczne. Równomierny rozkład stężeń w ciągu roku i wysokie poziomy stężeń w rejonach o dużym natężeniu ruchu pojazdów świadczą o znacznym udziale procesów spalania benzyn i olejów napędowych.

W ostatnich latach nie stwierdzono przekroczeń obowiązujących norm stężeń dwutlenku siarki. Zdecydowanie wyższy poziom stężeń SO2 w sezonach grzewczych niż w sezonach letnich wskazuje, że największy udział w wielkości stężenia tego związku mają procesy spalania paliw stałych i ciekłych.
Wyniki pomiarów stężeń tlenku węgla, na ośmiu stanowiskach należy uznać za wysokie szczególnie w rejonach o dużym nasileniu ruchu kołowego (ul. Wodna, ul. Borowskiego, ul. Warszawska, ul. Jagiełły). Według obecnych norm stężenia średnie nie są przekraczane. Niewielkie zróżnicowanie wyników z sezonów grzewczych w stosunku do pozagrzewczych wskazuje na duży udział w stężeniach tlenku węgla środków transportu (przy ul. Jagiełły i ul. Warszawskiej średnie stężenia chwilowe w sezonie letnim przekraczały nawet stężenia w sezonie grzewczym).
Najwyższe stężenia pyłu zawieszonego notowano analogicznie do stężeń dwutlenku siarki w rejonach o dużym udziale spalania, szczególnie paliw stałych, w rejonie ul. Borowskiego, gdzie obserwowano stężenia chwilowe wyższe od dopuszczalnych.

W ostatnich latach, prowadząc pomiary na siedmiu stanowiskach nie stwierdzono przekroczeń dopuszczalnych norm rocznych opadu pyłu. Najwyższy opad pyłu notowano w rejonie ul. Sikorskiego (92%NDS).
Analogicznie do pomiarów pyłu na siedmiu stanowiskach prowadzone są pomiary opadu pyłu kadmu i ołowiu. Nie stwierdza się przekroczeń dopuszczalnych norm, ale o ile opad pyłu kadmu i jego związków jest niewielki (kilka procent normy) to opad pyłu ołowiu i jego związków, szczególnie na ulicach o dużym natężeniu ruchu, należy uznać za znaczący. Najwyższy notowano na ul. Sikorskiego (46,1% NDS).

3.2 Gospodarka odpadami

Ogólna ilość odpadów powstających co roku na terenie miasta wynosi około 130 tys. Mg, w tym odpadów komunalnych ok. 36 tys. Mg, a resztę stanowią odpady pochodzenia przemysłowego (ok. 94 tys. Mg). Część z tych ostatnich wykorzystano gospodarczo. Powstające na terenie Gorzowa Wlkp. odpady komunalne były składowane przede wszystkim na komunalnym składowisku w rejonie Chróścika. Jest to składowisko małe o powierzchni 1,5 ha obliczone na 2-3 lata eksploatacji, tj. do czasu uruchomienia Regionalnego Zakładu Utylizacji Odpadów. Składowisko posiada prawidłową lokalizację i wymagane zabezpieczenia przed negatywnym oddziaływaniem na środowisko oraz system monitorowania wód podziemnych. Eksploatację składowiska rozpoczęto w marcu 1995 roku. Do tego czasu odpady komunalne i przemysłowe trafiały na składowisko przy ul. Śląskiej, które było eksploatowane od 1966r. do maja 1995r. Jest to wysypisko typu nasypowego o powierzchni około 17,5 ha i pojemności ok. 3,4 mln m3.

Od początku eksploatacji do końca 1999r. do RZUO w Chróściku trafiło ok. 181 tys. ton odpadów komunalnych i ok. 17 tys. ton odpadów przemysłowych. Łącznie do końca 1999r. przyjęto ok. 198 tys. ton odpadów. Na składowisku w Chróściku składowane są następujące ważniejsze odpady pochodzenia przemysłowego: zgrzeiny spawalnicze z Fabryki Maszyn do Drewna GOMAD, popiół i żużel PEC, zużyte czyściwo i osady z oczyszczalni ścieków ZPJ SILWANA, popioły ze spalarni odpadów przy Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym. W 1997 roku zakończono na terenie ZUO budowę deponatora odpadów niebezpiecznych o pojemności 324m3.
W połowie 1998r. rozpoczęto rozruch Regionalnego Zakładu Utylizacji Odpadów. Zastosowana technologia utylizacji odpadów zakłada ich segregację z odzyskiem surowców wtórnych, kompostowanie frakcji organicznej i składowanie tak zwanego balastu. Do końca 1999 r. w RZUO wyprodukowano ok. 5,3 tys. ton kompostu, wyselekcjonowano ok. 1,6 tys. ton surowców wtórnych (między innymi: ok. 450 ton szkła, ok.530 ton złomu żelaznego, ok. 240 ton twardych tworzyw sztucznych, ok. 65 ton złomu aluminium, ok. 20 ton butelek PET).
Powstające na terenie województwa odpady przemysłowe są monitorowane od 1991 roku przez WIOŚ w Gorzowie. Największy udział w wytwarzaniu odpadów mają przedsiębiorstwa na terenie Gorzowa Wlkp. Do producentów największej ilości odpadów przemysłowych należą: Elektrociepłownia, PEC, STOLBUD, OSM, WPRP, PWiK. Spośród wytworzonych odpadów największą ilość stanowią popioły i żużle energetyczne, trociny i inne odpady drzewne oraz osady z oczyszczalni, a także odpady poubojowe i odlewnicze. Unieszkodliwianie odpadów przemysłowych ogranicza się praktycznie do odpadów drzewnych i odbywa się prawie w całości przez ich spalanie w kotłowniach zakładowych. Odpady z przemysłu mięsnego są prawie w całości wykorzystywane do produkcji komponentów paszowych. Pozostałe odpady, w tym niebezpieczne, są gromadzone na terenie zakładów na składowiskach zakładowych oraz trafiają na składowiska odpadów w Gorzowie i okolicznych gminach. Osobną grupę odpadów niebezpiecznych stanowią odpady szpitalne. Na terenie miasta w obiektach lecznictwa powstaje co roku ok. 300 Mg, z czego zdecydowaną większość zutylizowano w spalarni przy Szpitalu Wojewódzkim.

3.3 Ochrona wód i gospodarka wodno - ściekowa

Gorzów Wlkp. jest miastem bogatym w wody powierzchniowe zarówno jeśli chodzi o ich ilość, jak też różnorodność geomorfologiczną zbiorników wodnych i ich pochodzenie. Największe zasoby wodne posiada Warta, jedna z największych polskich rzek, która dzieli miasto na część prawo i lewobrzeżną. Pozostałe cieki i zbiorniki wodne są powiązane hydrologicznie z Wartą - stanowią jej dopływy lub leżą w jej zlewni. Rzeka Kłodawka jest prawobrzeżnym dopływem Warty. Kanał Ulgi prowadził niegdyś nadmiar warcianych wód, a obecnie ma charakter starorzecza i zasilany jest głównie opadami atmosferycznymi, wodami gruntowymi i tylko sporadycznie wodą z Warty. Większość pozostałych drobniejszych cieków na terenie miasta stanowi część skomplikowanego systemu melioracyjnego doliny Warty. Jezioro Błotne i staw przy ul. E. Plater są zbiornikami naturalnymi, pochodzenia polodowcowego, a staw w Parku Wiosny Ludów jest zbiornikiem sztucznym. Badania stanu czystości wód Warty i Kłodawki prowadzone są systematycznie. Pozostałe cieki i zbiorniki badane były sporadycznie. Od kilku lat badane są wody kanału Ulgi, jeziora Błotnego i stawu przy ul. E. Plater.

Na czystość wód rzeki Warty wpływa stan gospodarki ściekowej w sporym fragmencie zachodniej Polski, jej zlewnia stanowi ok. 1/6 powierzchni kraju. Trafiają tutaj ścieki przemysłowe i komunalne między innymi z: Zawiercia, Częstochowy, Sieradza, Łodzi, Koła, Konina, Poznania, Międzychodu, Skwierzyny, Gorzowa Wlkp. i Kostrzyna. Na terenie Gorzowa istnieją cztery wyloty ścieków: komunalnych z oczyszczalni ścieków, technologicznych i sanitarnych z Zakładów Przemysłu Jedwabniczego SILWANA, oraz 2 wyloty wód pochłodniczych: z Zakładów Włókien Chemicznych STILON i Fabryki Makaronu.
Oczyszczalnia ścieków jest największym źródłem ścieków na terenie miasta. W ciągu doby do Warty trafia stąd średnio 19,5 tys. m3. Oddana do eksploatacji w 1981 roku, zaprojektowana na 80 tys. m3 na dobę jest oczyszczalnią mechaniczno - biologiczną, której technologia oparta jest na pracy osadu czynnego. W 1994 roku rozpoczęto prace mające na celu modernizację, której I etap zakończono w 1999 roku. Drugim źródłem zanieczyszczeń wód powierzchniowych jest wydział wykańczalni ZPJ SILWANA. Ze znajdującej się tu oczyszczalni doprowadza się do Warty, ścieki technologiczne i bytowo-gospodarcze o stężeniach zanieczyszczeń wyższych od dopuszczalnych. W 1999 r. ścieków tych było średnio 1 921 m3 na dobę. W celu dostosowania jakości odprowadzanych ścieków do obowiązujących przepisów zakład podjął się modernizacji i rozbudowy oczyszczalni, która została ukończona w 1999 r. ZWCh STILON w 1999 r. odprowadzał za pośrednictwem kanalizacji zakładowej do Warty średnio 3 283 m3 na dobę wód pochłodniczych i technologicznych. Zakład posiada pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie wód do Warty.

Badania czystości wód Warty prowadzone są w programie monitoringu podstawowego. Wyniki badań jakości wód rzeki prowadzonych w 1999 roku w punkcie pomiarowym w Świerkocinie nie odpowiadały normom czystości pod względem fizyko-chemicznym i bakteriologicznym. O tak złej klasyfikacji zadecydowały wysokie stężenia fosforu ogólnego oraz niskie miano coli.
Kłodawka przepływa przez miasto korytem o szerokości 4 m na długości ok. 6 km. Koryto rzeki na terenie miasta jest uregulowane, w dolnym odcinku brzegi rzeki są utwardzone, a w rejonie ul. Sikorskiego rzeka płynie podziemnym kanałem. W obrębie miasta istnieją liczne budowle hydrotechniczne takie jak mosty drogowe, spiętrzenia i progi wodne pozostałe po dawnych młynach oraz wyloty kanalizacji burzowej. Te ostatnie są głównym źródłem zanieczyszczenia rzeki w Gorzowie. Do Kłodawki skierowana jest kanalizacja burzowa z centrum miasta, a także z osiedli: Staszica i Górczyna. Wyniki badań wskazują, że wody rzeki nie odpowiadały normom czystości z powodu ilości zawiesiny i fosforu ogólnego w dolnym jej biegu oraz złego stanu sanitarnego u ujścia.

Zbiornik wodny przy ul. Emilii Plater jest bezodpływowym jeziorkiem wytopiskowym. Powierzchnia lustra wody wynosi 1,7 ha, głębokość średnia 1,5 m, a głębokość maksymalna nie przekracza 3 m. Z przeprowadzonych badań wynika, że wody jeziorka odpowiadały III klasie czystości ze względu na miano coli.

Zbiornik wodny przy ul. Błotnej jest niewielkim jeziorkiem wytopiskowym, położonym na terenie osiedla Piaski. Powierzchnia zwierciadła wody w zbiorniku nie przekracza 1 ha. Badania stanu czystości wód wykazały, że wody zbiornika nie odpowiadały normom ze względu na stan sanitarny.

Kanał Ulgi jest to płytki, bezodpływowy zbiornik, stanowiący pozostałości po kanale, który w przeszłości umożliwiał spływ wysokiej wody w Warcie dodatkową drogą, chroniąc w ten sposób śródmieście Gorzowa przed zagrożeniem powodziowym. Analiza wyników badań stanu czystości wód kanału wykazuje, że nie odpowiadały one normom ze względu CHZT cr.
Duże znaczenie gospodarcze oraz występujące powszechnie zagrożenia wód podziemnych wymuszają prowadzenie stałej kontroli ich jakości. Monitoring jakości zwykłych wód podziemnych prowadzony jest przez PIG. Sieć krajową tworzy 700 stanowisk badawczych na terenie całego kraju w tym otwór badawczy w Gorzowie. Jest to studnia ujęcia komunalnego ujmująca wody z utworów czwartorzędu. Wyniki badań z tego stanowiska badawczego potwierdziły tendencję spadkową jakości wody. Ogólna klasyfikacja jakości wód podziemnych ujmowanych w Gorzowie wypadła niepomyślnie, zaliczono je do wód niskiej jakości, a więc wymagających szczególnych zabiegów uzdatniających.
Należy zaznaczyć, że peryferyjne dzielnice miasta nie posiadają kanalizacji sanitarnej, co wiąże się z istnieniem zbiorników na ścieki (nie zawsze szczelnych), mogących powodować zanieczyszczenie gruntu, wód powierzchniowych i podziemnych.
Lewobrzeżna część miasta, rozlokowana w Kotlinie Gorzowskiej, charakteryzuje się wysokim poziomem wód gruntowych. Istniejący system melioracyjny nie spełnia swojego zadania szczególnie dotyczy to lat o wysokich opadach i wysokim poziomie wód rzeki Warty. W 1999 roku zakończono budowę pierwszej z kilku planowanych przepompowni melioracyjnych – przepompownię na Kanale Mazowieckim.

3.4 Ochrona przed hałasem i wibracjami

 

Gorzów Wlkp. należy do miast szczególnie narażonych na hałas i wibracje. Powodem tego jest wyjątkowo niekorzystny układ drogowy i zły stan techniczny nawierzchni ulic. Na podstawie prowadzonych badań można stwierdzić, że w śródmieściu, przy trasach komunikacyjnych istnieją przekroczenia dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku o około 20 dB/A.
Poważnym źródłem hałasu i wibracji jest komunikacja tramwajowa, szczególnie tam, gdzie jej linie przebiegają przez tereny gęsto zabudowane w niewielkiej odległości od zabudowań.
Innym źródłem hałasu są zakłady przemysłowe, rzemieślnicze oraz obiekty handlowe. Chociaż zasięg oddziaływania tego źródła hałasu jest niewielki, powoduje określone uciążliwości.

3.5 Zieleń miejska

Składniki przyrody miejskiej - parki, zieleńce, skwery, zieleń przydrożna decydują o warunkach życia w mieście, jego walorach zdrowotnych, rekreacyjnych, psychospołecznych i tożsamościowych. Wszystkie elementy zieleni miejskiej tworzą poczucie związków człowieka z przyrodą, uwrażliwiają na potrzebę jej ochrony, pobudzają postrzeganie naturalnego piękna i sprawiają, że nasze codzienne życie staje się przyjemniejsze i bogatsze.

Gorzów Wlkp. charakteryzuje się dużą ilością terenów zielonych. Na jednego mieszkańca przypada 16,9 m2 ogólnodostępnych terenów zieleni. Struktura ogólnodostępnych terenów zieleni przedstawia się następująco:

lp.  Rodzaj zieleni  Powierzchnia (ha)  m2 / 1mieszkańca

  1. Parki  42,03  3.4
  2. Parki typu leśnego  80.50  6.4
  3. Zieleńce  66,30  5.3
  4. Cmentarze  22,93  1.8

Razem 211,76  16.9

 

Parki miejskie ze względu na bogaty skład gatunkowy i położenie na bardzo urozmaiconym terenie pod względem ukształtowania posiadają duże walory poznawcze, estetyczne i krajobrazowe.
Na skutek sporadycznego prowadzenia prac pielęgnacyjnych i renowacyjnych na drzewostanie parkowym, niektóre parki zatraciły swoje pierwotne założenia, nabierając charakteru obszarów leśnych.
Ważnym elementem zieleni miejskiej są zadrzewienia przydrożne, które wpływają korzystnie na warunki mikroklimatyczne miasta - chroniąc od kurzu, pyłu, dymu i hałasu. Chronią również jezdnie i chodniki przed nadmiernym nasłonecznieniem i wiatrami. Ponadto zieleń uliczna stanowi nieodłączny element kompozycji przestrzennej i wpływa na estetykę miasta. Najwięcej drzew w tym także starych i okazałych rośnie wzdłuż najdłuższych ulic peryferyjnych: Kostrzyńska, Walczaka (aleja chroniona prawem, figurująca w rejestrze zabytków), Wyszyńskiego, Warszawska, Kosynierów Gdyńskich, 11-go Listopada, Kobylogórska i inne. Skład gatunkowy zadrzewień ulicznych jest dość bogaty i zróżnicowany. Łącznie stwierdzono występowanie 51 gatunków i odmian drzew. Najczęściej występującym rodzajem jest lipa, klon, jarząb, topola
Gorzów Wlkp. może poszczycić się wyjątkowo pokaźną liczbą drzew wiekowych. Obecnie na terenie miasta za pomniki przyrody uznanych jest 45 obiektów w tym 11 obiektów jako grupy drzew jednogatunkowych.
Ważnym problemem jest stan zdrowotny drzew ulicznych, które rosną w trudnych warunkach siedliskowych, a składa się na to: zanieczyszczenie powietrza, zmniejszenie wilgotności, częste mechaniczne uszkodzenia, wzrost zasolenia gleby i objawy wandalizmu. W tych warunkach część drzew ginie.
Przewiduje się, że ze względu na podobny wiek istniejącego drzewostanu, jego wegetacja w przeważającej części zakończy się w tym samym czasie. Nastąpi wówczas olbrzymi ubytek wysokiej zieleni miejskiej (symptomy tego zjawiska są zauważalne już teraz).
Uzupełnieniem zieleni miejskiej są ogrody działkowe. Na terenie miasta jest ich 42, zajmują one powierzchnię 351,36 ha.
Bardzo ważne funkcje w życiu mieszkańców naszego miasta spełnia również zieleń osiedlowa, którą stanowią: trawniki, rabaty, żywopłoty, drzewa i skupiny krzewów.

3.6 Edukacja ekologiczna

W grudniu 1994 roku opracowany został program „Teoretyczna i Praktyczna Edukacja Ekologiczna Dzieci i Młodzieży Szkolnej oraz Propagowanie Zagadnień Ochrony Środowiska”.

Program zakłada przyjęcie trzech form działania:

  • teoretyczno - praktyczna - szkolna edukacja ekologiczna
  • poznawcza - czynny udział w kształtowaniu środowiska
  • popularyzacyjna - imprezy, festyny, konkursy itp.

Opracowując program ten kierowano się między innymi przesłaniem zawartym w przysłowiu: ”słyszę - zapominam, widzę - pamiętam, czynię - rozumiem”. Stąd też program zakłada przede wszystkim włączenie dzieci, młodzieży i dorosłych mieszkańców naszego miasta w praktyczne formy edukacji ekologicznej. Program ten realizowany jest z powodzeniem od 1995 r. i co roku jest wzbogacany o nowe formy i treści.
 

Wpisany przez Kulczynski   
Poprawiony: czwartek, 19 stycznia 2012 11:19
 
AddThis Social Bookmark Button

Komunikaty

Komunikat Słowianki o zamknięciu basenów
poniedziałek, 14 grudnia 2015
Porozmawiaj z notariuszem o…...
wtorek, 17 listopada 2015
Unieważnienie konkursu
piątek, 28 sierpnia 2015
Komisje Rady Miasta
czwartek, 16 lipca 2015
PWiK informuje
czwartek, 02 kwietnia 2015
Więcej komunikatów...

Zwyczajni nadzwyczajni

O sztuce szycia z Mają Powalską
Przygodę z szyciem zaczęła po studiach, swoje produkty sprzedawała w internecie. Teraz w Gorzowie otworzyła pracownię, w...
O wielkanocnych tradycjach z Marią Szupiluk

O nadchodzących świętach Wielkiej Nocy można pisać na wiele sposobów. Dla jednych jest to istotny czas pod względem religii,...

Więcej artykułów…

Czy wiesz...

jak nauczyć psa mnożyć do 30?

Ci, którzy szukają odpowiedzi na to pytanie mogą poczuć się rozczarowani. Jedyną osobą, która wiedziała jak to zrobić był,...

kim był patron najdłuższej ulicy w mieście?

28 maja 1945 roku Franciszek Walczak, świeżo upieczony milicjant mający strzec miasta przed szabrownikami, został...

Więcej artykułów…

Uwaga, www.gorzow.pl/przystan korzysta z plików cookie, aby dowiedzieć się więcej na ich temat oraz poznać sposoby zarządzania nimi wejdź na stronę Opcje prywatności.

Akceptuję wszystkie pliki cookie z www.gorzow.pl