Logo: Gorzów

Urząd Miasta Gorzowa Wielkopolskiego
ul. Sikorskiego 3-4
66-400 Gorzów Wielkopolski
tel. +48 95 735 55 00

Logo: BIP
Twoja przeglądarka nie może wyświetlić obiektu - pogoda

Informacje

Narzędzia i usługi



Kalendarz imprez

Kultura

Tęsknota za tym, co niewypowiedziane

„Publiczność, która wciąż na nowo chce słuchać tekstów Osieckiej tęskni za poezją, czymś nienachalnym, subtelnym, niedosłownym” – mówi Izabela Płońska, wybitna wokalistka, która już 17 marca wystąpi na scenie Filharmonii Gorzowskiej w projekcie „Niech żyje bal”, w całości poświęconemu twórczości Agnieszko Osieckiej.
 
 
- Jest pani wokalistka dobrze znaną z umiłowania do poezji i piosenki aktorskiej. Przypomnę choćby długotrwałą i owocną współpracę z Piotrem Hertlem. Sięgała pani m.in. do tekstów Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, Wojciecha Młynarskiego, Janusza Kofty i Agnieszki Osieckiej. Jednak to tej ostatniej poświęciła pani swój ostatni duży projekt, dlaczego?
Osiecka jest obecna w moim życiu odkąd pamiętam. Jestem dzieckiem lat 70- tych, wtedy jej twórczość obecna była w Radio i w TV, była czymś z czym się żyło, częścią pejzażu. Obrazek Seweryna Krajewskiego grającego na gitarze i śpiewającego „Uciekaj skoro świt” jest w jakimś sensie wpisany w moją wewnętrzną matrycę. Sięganie po ten repertuar jest więc dla mnie naturalny. Prawdą jest, iż przed projektem "Niech żyje bal" wiele z tych piosenek śpiewałam podczas recitali, ale w końcu przyszła naturalna potrzeba stworzenia projektu monograficznego. W pewnym sensie jest to moje osobiste wyrażenie buntu przeciw odhumanizowanemu światu, który nas otacza. Teksty Agnieszki Osieckiej mimo pozornie prostego języka kryją w sobie głębokie poziomy warstw emocjonalnych, intelektualnych, egzystencjalnych. Moja przygoda z nimi wciąż trwa i ciągle zaskakuje mnie ich sensualność i namiętność. Kiedyś w prywatnej rozmowie Magda Umer powiedziała mi, że Osiecka „jadła życie”. Czuję, że to jest ten element, który wrażliwych ludzi zachwyca w jej piosenkach. Czuć tam pasję, jakieś zapamiętanie, ale także ogromne niespełnienie. Dlatego prezentacja ich na scenie daje ogromną przestrzeń do szukania interpretacji, wciąż na nowo.      
 
- Projekt „Niech żyje bal”, z którym przyjedzie pani do Gorzowa miał swoja premierę już w listopadzie 2016 roku. W tym czasie prezentowany był w filharmoniach w całym kraju. Jak jest odbierany?
 
Nie ukrywam, iż sprawia mi wielką radość reakcja publiczności, a przede wszystkim ogromne zainteresowanie koncertem już od premiery, która odbyła się w sali Filharmonii Łódzkiej. Koncert wyprzedał nam się wtedy całkowicie i musiał zostać powtórzony tydzień później, także przy pełnej sali. Ta tendencja się utrzymuje. Gramy w różnych miejscach gdzie publiczności nie brakuje, a nie jesteśmy przecież znani medialnie. Z pewnością pomaga nam w tym materiał promocyjny jaki udało się zrealizować w postaci nagrania z premierowego koncertu, ale myślę, że przede wszystkim publiczność chce słuchać Agnieszki Osieckiej. A także co bardzo istotne – tych wspaniałych melodii napisanych do jej tekstów. 
 
Nasze ujęcie odbiega od tych, które prezentowane są obecnie na rynku fonograficznym. Podchodzimy do zapisu muzycznego i literackiego z dużą pokorą, zleży nam na zachowaniu wpisanej w te miniatury wrażliwości samej Osieckiej jak i kompozytorów piosenek. Oczywiście interpretujemy na swój sposób, ale zachowując wielki umiar. Wydaje mi się, że to głównie przyciąga do nas publiczność. Istotą naszego bycia na scenie jest prawda emocjonalna i nawiązanie w ten sposób dialogu ze słuchającym nas. Publiczność to bardzo szybko wyczuwa. I chyba dlatego tak trudno jest skończyć koncert… Potem ludzie przychodzą się „przytulić”, „ogrzać”, chwilę porozmawiać. Bardzo to szanuję i wychodzę naprzeciw tym spotkaniom. Myślę, że głęboki sens „spotkania” jest istotą wszystkiego co robię na scenie.
 
- Współtwórcą projektu jest Leszek Kołodziejski - akordeonista, kompozytor i aranżer. Co zdecydowało o Waszej współpracy?
 
Z Leszkiem znamy się od kilku lat, współpracowaliśmy przy różnych projektach i szybko zorientowaliśmy się, iż posiadamy podobną wrażliwość muzyczną, ale także tę ludzką. Leszek jest fantastycznym muzykiem, świetnym aranżerem, ale przede wszystkim cudownym Człowiekiem. To jest wielki przywilej móc pracować z prawdziwie pięknymi ludźmi, a przy tym projekcie tylko z takimi pracuję. Od jakiegoś czasu planowaliśmy projekt z piosenkami Agnieszki Osieckiej. 
 
- Co pani zdaniem decyduje o niesłabnącej popularności tekstów Osieckiej? Dlaczego warto przyjść na ten koncert?
 
To bardzo proste, teksty są nadal aktualne! Dotykają nas, jakby były napisane dziś i posiadają piękno poezji. To bardzo ważne. Myślę, że ludzie dziś tęsknią za poezją, czymś nienachalnym, subtelnym, niedosłownym, trochę tajemniczym, niedopowiedzianym, ledwo zasygnalizowanym. Banalność, dosłowność i pewnego rodzaju brzydota wokół nas budzą instynktowną potrzebę wkodowaną w nasze istnienia, potrzeba nam piękna! Także refleksji i prawdy. Koncert jest swoistą opowieścią o życiu niełatwym, niebanalnym, niespełnionym, czasem żartobliwym, ale pełnym głębokich emocji i wzruszeń. Gorąco zapraszam.
 
- Dziękuję za rozmowę.
 
 
Urszula Śliwińska
Rzecznik Prasowy Filharmonii Gorzowskiej

Elementy dodatkowe powiązane z tą informacją